ΔΙΑΦΟΡΑ (15)

Εμφάνιση όλων των 15 αποτελεσμάτων

Sort by:
  • img-book

    Το λογοτεχνικό αυτό πόνημα αποτελεί άγγιγμα καρδιάς και αποτυπώνει ολάκερη την πολύπαθη και πολυκύμαντη εργασιακή βιωτή του λογοτέχνη. Ο ίδιος όντας ορφανός από την ηλικία του λίκνου, αναγκάστηκε από την πρώιμη παιδική ηλικία να εργαστεί για την προσωπική του επιβίωση, αλλά και για τη συντήρηση της άπορης, χήρας, πολυαγαπημένης μητέρας του.


    Αλησμόνητα και πονεμένα εργασιακά περάσματα by: Ντάνος Αναστάσιος 12.00

    .
    Πρόλογος

    Το λογοτεχνικό αυτό πόνημα αποτελεί άγγιγμα καρδιάς και αποτυπώνει ολάκερη την πολύπαθη και πολυκύμαντη εργασιακή βιωτή του λογοτέχνη. Ο ίδιος όντας ορφανός από την ηλικία του λίκνου, αναγκάστηκε από την πρώιμη παιδική ηλικία να εργαστεί για την προσωπική του επιβίωση, αλλά και για τη συντήρηση της άπορης, χήρας, πολυαγαπημένης μητέρας του.

    Η εργασιακή του πορεία ήταν πάντα παράλληλη με τις σπουδές του, μέχρι τον διορισμό του ως δασκάλου. Έτσι, από μικρός ζευγολάτης και σπορέας των οικογενειακών του αγροκτημάτων, στην πορεία των χρόνων έμελλε να καταστεί σπορέας των ψυχών των αγαπημένων του μαθητών.

    Όπως προσφυώς καταγράφεται στο παρόν λογοτεχνικό πόνημα, ο λογοτέχνης δεν φανταζόταν ποτέ ότι, παρόλο που ο σπόρος που είχε τοποθετήσει στο αγρόκτημα της περιοχής «Σιρίτσι» δεν απέδωσε την ανάλογη σοδειά τον καιρό της συγκομιδής, καθότι δεν φύτρωσε αλλά παρέμεινε στην επιφάνεια της γης, κάποιος άλλος σπόρος, που σπάρθηκε από τις σχολικές αίθουσες, έμελλε να «φυτρώσει» και να αποδώσει «καρπόν εκατονταπλασίονα». Αυτός ο σπόρος δεν είναι άλλος από τις ανεξίτηλες γνώσεις που εφοδίασαν τις πνευματικές αποσκευές της ιδιαίτερης βιοψυχικής ιδιοσυστασίας των πολυαγαπημένων του μαθητών.

    Πέραν όμως από την εκπαιδευτική του βιωτή, στο λογοτεχνικό αυτό πόνημα εμφιλοχωρεί ολάκερος ο προσωπικός του δόλιχος, ο αγώνας δρόμου, το δικό του αγώνισμα σε όλα τ’ άλλα εργασιακά μετερίζια.

    Τέλος, από το βήμα αυτό ο λογοτέχνης αισθάνεται την ανάγκη ομόθυμα και εγκάρδια να ευχαριστήσει ολάκερη τη Λογοτεχνική Κοινότητα για την αγάπη και την εμπιστοσύνη με την οποία τον περιβάλλει, προσφέροντάς του το ψυχικό σθένος για υψηλότερες λογοτεχνικές κατακτήσεις.

    Ο Λογοτέχνης
    Δρ. Αναστάσιος Σταμ. Ντάνος

  • img-book

    Το λογοτεχνικό αυτό πόνημα ενσαρκώνει τα όνειρα και τα οράματα του λογοτέχνη, που συνδέονται με την πολύπαθη και πολυκύμαντη φοιτητική του βιωτή. Επιπλέον, αντικατοπτρίζει τον ψυχισμό του και την ιδιαίτερη βιοψυχική του ιδιοσυστασία, που έχουν επηρεαστεί από τον πολύ πρόωρο χαμό του λατρευτού του πατέρα.


    Η πολύπαθη και πολυκύμαντη φοιτητική μου βιωτή by: Ντάνος Αναστάσιος 12.00

     .

    Πρόλογος

    Το λογοτεχνικό αυτό πόνημα ενσαρκώνει τα όνειρα και τα οράματα του λογοτέχνη, που συνδέονται με την πολύπαθη και πολυκύμαντη φοιτητική του βιωτή. Επιπλέον, αντικατοπτρίζει τον ψυχισμό του και την ιδιαίτερη βιοψυχική του ιδιοσυστασία, που έχουν επηρεαστεί από τον πολύ πρόωρο χαμό του λατρευτού του πατέρα.

    Ακόμα, το πόνημα αυτό εμπεριέχει τους αγώνες και τις αγωνίες της μακρόχρονης φοιτητικής βιωτής του λογοτέχνη, αλλά και τις υπέρμετρες αντιξοότητες, που κλήθηκε ν’ αντιμετωπίσει στον πηγαιμό της δικής του, προσωπικής, ακαδημαϊκής Ιθάκης, που αποτελούσε το δικό του πηγαίο «ταξίμι» και έχει αποτυπωθεί στο παλίμψηστο της μνήμης του.

    Ο λογοτέχνης, με τον ευαίσθητο χρωστήρα του, προσπαθεί στο πόνημα αυτό να ζωντανέψει όλα εκείνα τ’ ανεπανάληπτα γεγονότα, που έλαβαν χώρα στο Πανεπιστήμιο την περίοδο της επτάχρονης δικτατορίας των Συνταγματαρχών και τα οποία συνδέονταν με την αναστολή των συνταγματικών ελευθεριών και τη βεβήλωση των θεμελιωδών, απαραβίαστων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και με την εισβολή του Αττίλα στην μακαρία γη της ηρωικής Κύπρου.

    Τέλος, μέσα από το πόνημα αυτό, πηγαία αναβλύζει η ανάγκη του λογοτέχνη να ευχαριστήσει από τα εσώψυχά του ολάκερη τη λογοτεχνική κοινότητα, για την ιδιαίτερη τιμή που τρέφει στο πρόσωπό του, η οποία ενδυναμώνει τον δόλιχό του, στη χειμαζομένη και κατατρεγμένη εποχή του.

    Ο Λογοτέχνης
    Δρ. Αναστάσιος Ντάνος

  • Μεθοδολογία συγγραφής πτυχιακών εργασιών και επιστημονικών μελετών by: Ντάνος Αναστάσιος 21.00

    μία προσπάθεια συμβολής στην έρευνα και στη συγγραφή της επιστημονικής εργασίας

  • Όταν τα παιδιά μιλούν με το σχέδιο by: Μυλωνάκου-Κεκέ Ηρώ 31.80

    Η προσπάθεια των ανθρώπων να αφήσουν «ίχνη δημιουργίας» είναι πράξη συχνή και πανανθρώπινη. Καθορίζεται μάλιστα, σε μεγάλο βαθμό, από παραμέτρους βιολογικές, ψυχοσυναισθηματικές, επικοινωνιακές και κοινωνικο-πολιτισμικές.
    Η «ιδιοπροσωπία» του καθενός αποτυπώνεται από πολύ νωρίς στις πράξεις δημιουργικής έκφρασης, που όλοι πραγματοποιούμε, ιδιαίτερα όταν αυτές είναι αυθόρμητες και ελεύθερες. Σε μια τέτοια συλλογιστική, το παιδικό σχέδιο φαίνεται να αποτελεί προνομιακό «ενδιάμεσο» που επιτρέπει τη διερεύνηση και την πρόσβαση σε τρέχουσες συναισθηματικές καταστάσεις, καθώς και σε βασικά στοιχεία της προσωπικότητας του δημιουργού του.
    Κατά τα τελευταία 120 χρόνια υπήρξε συστηματικό ενδιαφέρον για τη μελέτη των παιδικών σχεδίων τόσο από καλλιτέχνες που τα αντιμετώπισαν ως πηγή έμπνευσης, όσο και από επιστήμονες που ανήκουν σε διαφορετικά γνωστικά πεδία (ψυχολόγους, ψυχιάτρους, παιδαγωγούς, ειδικούς στην τέχνη κ.λπ.). Από το σημείο αυτό βέβαια μέχρι να φθάσει κανείς σε μια συνολική αντίληψη για την ερμηνεία και την αξιολόγηση των παιδικών σχεδίων, ο δρόμος είναι μακρύς και γεμάτος τόσο με ευρήματα που ενθουσιάζουν, όσο και με αμφισημίες που προβληματίζουν…
    Στο βιβλίο αυτό περιγράφεται ένα «ταξίδι» για «μεγάλους» στο μαγικό κόσμο των «μικρών» και επισημαίνονται μέσα από μια συνθετική ιστορικο-κριτική προσέγγιση οι ευκαιρίες, οι δυνατότητες αλλά και οι πιθανές παρανοήσεις που μπορούν να υπάρξουν στην επικοινωνία, όταν «τα παιδιά μιλούν με το σχέδιο…».

    Περιεχόμενα

  • img-book

     Το πόνημα αυτό αποτυπώνει με αγάπη, ευαισθησία και τρυφερότητα την ακαδημαϊκή βιωτή του λογοτέχνη. Παρακολουθεί ολάκερο τον Πανεπιστημιακό του βηματισμό και καταγράφει τους ακαδημαϊκούς του στοχασμούς και αναβαθμούς. Επιπλέον, στο βιβλίο – πόνημα αυτό εμφιλοχωρούν οι αγώνες και οι θυσίες του γράφοντος στο προσωπικό, ακαδημαϊκό του μετερίζι, για την ενδυνάμωση της δημόσιας εικόνας του Aνώτατου Εκπαιδευτικού του Ιδρύματος.


    Το ακαδημαϊκό μου συναξάρι by: Ντάνος Αναστάσιος 12.00

    .
    Πρόλογος

     Το πόνημα αυτό αποτυπώνει με αγάπη, ευαισθησία και τρυφερότητα την ακαδημαϊκή βιωτή του λογοτέχνη. Παρακολουθεί ολάκερο τον Πανεπιστημιακό του βηματισμό και καταγράφει τους ακαδημαϊκούς του στοχασμούς και αναβαθμούς. Επιπλέον, στο βιβλίο – πόνημα αυτό εμφιλοχωρούν οι αγώνες και οι θυσίες του γράφοντος στο προσωπικό, ακαδημαϊκό του μετερίζι, για την ενδυνάμωση της δημόσιας εικόνας του Aνώτατου Εκπαιδευτικού του Ιδρύματος.

    Ο αναγνώστης θα έχει την ευκαιρία να διεισδύσει στον ψυχισμό και την ιδιαίτερη βιοψυχική ιδιοσυστασία του λογοτέχνη, αλλά, κυρίως, να αντικρίσει τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες, που συνάντησε ο ίδιος ο λογοτέχνης στον πηγαιμό για την προσωπική του ακαδημαϊκή Ιθάκη της καταξίωσης, της ευδοκίμησης και της αναγνώρισής του.

    Το ανά χείρας πόνημα επιγράφεται «Το ακαδημαϊκό μου συναξάρι» διότι αποτελεί, τρόπον τινά, την ακαδημαϊκή αυτοβιογραφία του λογοτέχνη, όντας ένα «ακαδημαϊκό αναλόγιο». Στην πραγματικότητα, ο λογοτέχνης εξιστορεί με βιωματικότητα ολάκερη την πανεπιστημιακή του διαδρομή, μία διαδρομή συνεχούς προσφοράς και θυσιαστικού πνεύματος, καθόσον ως ακαδημαϊκός δάσκαλος και πνευματικός ταγός, επιδαψιλεύει και θεραπεύει, πέρα από την ενστάλαξη ακαδημαϊκών γνώσεων στις τρυφερές συνειδήσεις των φοιτητών του, τα ιδεώδη της ανθρωπιάς, της ηθικής και της δικαιοσύνης.

    Καταληκτικά, από το βήμα αυτό ανεξάντλητη καθίσταται η ευγνωμοσύνη του λογοτέχνη και η ομόθυμη έκφραση ευχαριστιών του προς σύμπασα την Λογοτεχνική Κοινότητα και ιδιαίτερα στην ιστορική Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών, για την ξεχωριστή τιμή της προς το πρόσωπό του, να τον παροτρύνει, ανεπιφύλακτα και εγκάρδια, να περιληφθεί στους καταλόγους της ως τακτικό μέλος, για να καταθέσει την προσωπική του συνεισφορά με τις ταπεινές του δυνάμεις, για την πρόοδο, την ευδοκίμηση και την επιτυχημένη πορεία της.

    Ο Λογοτέχνης
    Δρ. Αναστάσιος Ντάνος

  • img-book

     Το πόνημα – βιβλίο αυτό αποτελεί αποτύπωμα καρδιάς για τον λογοτέχνη. Ουσιαστικά αντικατοπτρίζει την ιδιαίτερη βιοψυχική του ιδιοσυστασία και ολάκερο τον ψυχισμό του. Ο λογοτέχνης όντας ορφανός από την ηλικία του λίκνου, αποτυπώνει στο πόνημα αυτό όλα τα βιώματα, που εμφιλοχώρησαν στον ψυχικό του κόσμο, στο χωριό της ψυχής και της ζωής του, στο Όριον, όπως το κατονομάζει στο πόνημά του αυτό.


    Το Όριον της ψυχής και της ζωής μου by: Ντάνος Αναστάσιος 12.00

    .
    Πρόλογος
     Το πόνημα – βιβλίο αυτό αποτελεί αποτύπωμα καρδιάς για τον λογοτέχνη. Ουσιαστικά αντικατοπτρίζει την ιδιαίτερη βιοψυχική του ιδιοσυστασία και ολάκερο τον ψυχισμό του. Ο λογοτέχνης όντας ορφανός από την ηλικία του λίκνου, αποτυπώνει στο πόνημα αυτό όλα τα βιώματα, που εμφιλοχώρησαν στον ψυχικό του κόσμο, στο χωριό της ψυχής και της ζωής του, στο Όριον, όπως το κατονομάζει στο πόνημά του αυτό.

    Το Όριον αποτελεί για τον λογοτέχνη τον ζωτικό χώρο των χρόνων της πικρής παιδικής βιωτής και των κατοπινών χρόνων της νιότης, όπου έπλασε τα όνειρα και τα οράματά του για τον πηγαιμό στην προσωπική του Ιθάκη της ευδοκίμησης, της καταξίωσης και της επιτυχίας.

    Πέρα, όμως, από τα προσωπικά βιώματα του λογοτέχνη, τα οποία διαπερνούν τις σελίδες του παρόντος πονήματος, γίνεται εκτενής αναφορά στη λαογραφική και ιστορική διάσταση του Ορίου. Συγκεκριμένα, καταβάλλεται από τον λογοτέχνη προσπάθεια, ώστε να παρουσιαστεί, με όσο το δυνατόν αντικειμενικό πνεύμα, η δημιουργία του Ορίου, καθώς επίσης και η ιστορική του διαδρομή.

    Ακόμα, δίδεται από τον λογοτέχνη ιδιαίτερη έμφαση στο να παρουσιαστούν με ανεξίτηλα χρώματα τα ήθη, τα έθιμα και οι δοξασίες που είναι συνδεδεμένα με τον λαογραφικό ιστό του Ορίου και που ο πανδαμάτορας χρόνος πεισματικά, στο ανελέητο πέρασμά του, προσπάθησε να τ’ απαλείψει από το παλίμψηστο της μνήμης των κατοπινών γενεών του χωριού αυτού.

    Επιπλέον, στο πόνημα αυτό περιλαμβάνονται τα παιχνίδια, που ζήσαμε και παίξαμε σε αλλοτινούς χρόνους και που σήμερα είναι άγνωστα στα παιδιά, γιατί η αλόγιστη τεχνολογική εξέλιξη τα έθεσε στο περιθώριο ως ξεπερασμένα και παλιομοδίτικα, προτάσσοντας άλλους τρόπους παιδικής επικοινωνίας, που σε καμία περίπτωση δεν εμφιλοχωρούν στα σωθικά τους η ανυπόκριτη αγάπη, η ευαισθησία και η τρυφερότητα.

    Τέλος, από το βήμα αυτό πηγαία αναδύεται η ανάγκη του λογοτέχνη να ευχαριστήσει εγκάρδια την ελληνική λογοτεχνική κοινότητα για την ιδιαίτερη τιμή προς το πρόσωπό του, αλλά και για την αναγνώρισή του στα λογοτεχνικά δρώμενα, που τον καθιστά υπόχρεο να συνεισφέρει, με τις ταπεινές του δυνάμεις, την εσώψυχη προσφορά του στα γράμματα, κατά την πικρή περίοδο της υφιστάμενης οικονομικής και ανθρωπιστικής κρίσης, που επισκιάζει τη χειμαζόμενη και κατατρεγμένη κοινωνία μας.

    Ο Λογοτέχνης
    Δρ. Αναστάσιος Σταμ. Ντάνος

  • Των Ελλήνων τα άθλα και τα έπαθλα, αι παιδιαί και τα ορχήματα by: Κυριακόπουλος Π., Κυριακοπούλου Σοφ., 30.00

    Σαν ολόλαμπρο μετεωρικό φαινόμενο καταυγάζει με το Φως της η Αρχαία Ελλάδα τους ουρανούς της Ιστορίας. Με τις μαρμαρυγές των ναών και των θεατρικών και αγωνιστικών χώρων της, με τις φθεγγόμενες μαρμάρινες παρουσίες των θεών, θεαινών, νυμφών, ηρώων και αθλητών της, με τη θεία μουσικότητα των στίχων των ποιητών της, με τις ομιλούσες εικόνες των αγγειογράφων της, με την υποβλητική φθογγή των υποφυτών της ανθρώπινης μοίρας τραγωδών της, με τους παραμυθητικούς λόγους και τους ουρανοβάμονες στοχασμούς των φιλοσόφων της, με τα νομικά αξιώματα και τις δικαιϊκές συλλήψεις των νομοθετών της -οικοδόμων του Δυτικού Νομικού Πολιτισμού- με την υψιπετή και μεγαλήγορη σκέψη των ρητόρων και των πολιτικών της και, ως συνελόντι ειπείν, με τον Λόγο, την Σκέψη και την Πράξη των μεγαλοφυεστέρων ανδρών της ανθρωπότητας παραμένει, στο διάβα των αιώνων, το λάλον ύδωρ και η αιεί ρέουσα Κασταλία Κρήνη, όπου ξεδιψούν οι λαοί και οι εποχές, ανακάμπτουν από τον κάματο και τον πόνο και ενδυναμώνονται στην μετά πολλών παλινδρομήσεων ανοδική πολιτιστική πορεία τους.
    Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι ένας από τους θεσμούς της Αιώνιας Ελλάδος, που το μήνυμά τους η ανθρωπότητα επιχειρεί -στο βαθμό που της επιτρέπει το πολιτιστικό της επίπεδο- να το πραγματοποιήσει, ώστε η Εκεχειρία, που συνιστά την πεμπτουσία του οικουμενικού νοήματός τους, να καταστεί διαρκής, απαραβίαστη, ακατάλυτη σε κάθε μέρος της γης και για όλους τους λαούς. Γένοιτο.

    [Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]

    Περιεχόμενα

  • Υπερσύγχρονο λεξικό εννοιών by: Ιωάννα Καραχάλιου 28.00

    Απώτερος στόχος αυτού του λεξικού είναι να αποτελέσει ένα χρήσιμο βοήθημα για το μάθημα της Έκθεσης – Έκφρασης τόσο για τους μαθητές όσο και για τους καθηγητές. Oι λέξεις και οι έννοιες που έχουν επιλεγεί συνδέονται άμεσα με τα σχολικά βιβλία της Έκθεσης του Γυμνασίου και του Λυκείου.

    H πρωτοτυπία του περιεχομένου αυτού του εγχειριδίου έγκειται στην πολύπλευρη ερμηνεία των λέξεων, στην εξαντλητική παράθεση συνωνύμων και αντιθέτων με στόχο τον εμπλουτισμό του λεξιλογίου και στην ενδεικτική χρήση των λέξεων σε φράσεις ή ολοκληρωμένες προτάσεις, ώστε να είναι εμφανέστερη η σημασία τους. Παράλληλα, οι έννοιες που αναπτύσσονται έχουν άμεση σχέση με θέματα σύγχρονου προβληματισμού και ανταποκρίνονται πλήρως στις εκπαιδευτικές και γνωστικές απαιτήσεις. Συγκεκριμένα περιλαμβάνει:

    • 1540 λήμματα που καλύπτουν πλήρως τη θεματολογία των σχολικών βιβλίων της Έκθεσης – Έκφρασης όλων των τάξεων Γυμνασίου και Λυκείου.
    • Eτυμολογία και ερμηνεία των λέξεων.
    • Συνώνυμα και αντίθετα.
    • Eνδεικτική χρήση των λέξεων σε φράσεις ή ολοκληρωμένες προτάσεις.
    • Πλήρης ανάπτυξη των εννοιών.
    • Λατινικές φράσεις.
    • Aρχαιοπρεπείς φράσεις.
    • Στερεότυπες / παροιμιώδεις φράσεις της νέας ελληνικής γλώσσας.
    • Ξενικούς όρους με τους αντίστοιχους ελληνικούς.